เพาะช่าง

1. ๒๔๔๘
   พ.ศ. ๒๔๔๘

   จุดเริ่มต้นที่กองช่างแกะไม้

   ในรัชกาลที่ ๕ กระทรวงธรรมการตั้งกองช่างแกะไม้ ทำแม่พิมพ์ภาพประกอบแบบเรียน ต่อมาขยายเป็นสโมสรช่าง รับนักเรียนฝึกหัดช่างเขียน ช่างแกะ ช่างปั้น ช่างกลึง และช่างประดับมุก

2. ๒๔๕๖
   พ.ศ. ๒๔๕๖

   พระราชทานนาม “โรงเรียนเพาะช่าง”

   ๗ มกราคม พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จฯ ทรงเปิดอาคารเรียนที่ข้าราชการร่วมสร้างถวายเป็นพระราชกุศลแด่รัชกาลที่ ๕ และพระราชทานนามว่า “โรงเรียนเพาะช่าง” สืบสานพระราชดำริที่จะทำนุบำรุงศิลปะการช่างของไทย

3. ๒๔๖๓
   พ.ศ. ๒๔๖๓

   ไหว้ครูช่าง และสีแดง–ดำ

   สมเด็จเจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก ผู้บัญชาการโรงเรียนพระองค์แรก ทรงจัดพิธีไหว้ครูช่างแบบโบราณเป็นครั้งแรก และทรงกำหนดสีประจำโรงเรียน “แดง–ดำ” ให้เลือดช่างเป็นสีแดงสดอยู่เสมอ

4. ๒๔๘๖
   พ.ศ. ๒๔๘๖

   ผ่านไฟสงคราม

   อาคารที่รัชกาลที่ ๖ เสด็จฯ ทรงเปิดถูกระเบิดทำลายในสงครามโลกครั้งที่ ๒ โรงเรียนย้ายไปสอนชั่วคราวที่วัดนางนอง ก่อนกลับมาเรียนใต้เพิงหลังคามุงจากบนที่เดิม

5. ๒๕๐๐
   พ.ศ. ๒๕๐๐

   อาคารทรงไทยประยุกต์และหลักสูตรแบบอะคาเดมี

   อาคารทรงไทยประยุกต์ ๓ หลังที่อาจารย์จิตร บัวบุศย์ ออกแบบแล้วเสร็จ พร้อมหลักสูตรศิลปะแบบอะคาเดมีที่เปลี่ยนการศึกษาศิลปกรรมของไทยเป็นครั้งแรก

6. ๒๕๓๑
   พ.ศ. ๒๕๓๑

   พระราชทานนาม “ราชมงคล”

   จากวิทยาเขตเพาะช่างแห่งวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา สู่สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เปิดการศึกษาศิลปะถึงระดับปริญญา

7. ๒๕๓๗
   พ.ศ. ๒๕๓๗

   หอศิลป์เพาะช่าง

   รื้อฟื้นหอศิลป์เพาะช่างริมถนนตรีเพชร เป็นเวทีของนักศึกษาและศิษย์เก่า และประดิษฐานพระอนุสาวรีย์เจ้าฟ้าจุฑาธุชฯ ณ หน้าวิทยาลัย

8. ๒๕๕๐
   พ.ศ. ๒๕๕๐

   ชื่อ “เพาะช่าง” ที่ศิษย์ร่วมกันรักษา

   ศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน และคณาจารย์ร่วมกันคัดค้านการลบนามพระราชทาน จนได้ชื่อ “วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์” ดังปัจจุบัน

ชี้หรือแตะที่หมุดเพื่ออ่านเรื่องราว