ประวัติความเป็นมาของสาขาวิชาเครื่องโลหะและรูปพรรณอัญมณี
เมื่อปี พ.ศ.2456 เมื่อกระทรวงธรรมธิการ(กระทรวงศึกษาธิการปัจจุบัน )ได้ก่อสร้าง อาคารเรียนถาวร ณ โรงเรียนหัตถกรรมราชบูรณะสำเร็จ เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี จึงได้นำคำขึ้นกราบทูลและขอพระราชทานชื่อโรงเรียน พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่6 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินเปิดโรงเรียน เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ.2456 พระราชทานนานว่า “โรงเรียนเพาะช่าง” ในการบริหารของโรงเรียนเพาะช่างในสมัยแรกแบ่งออกเป็น 4กอง คือ กองกลาง, กองโรงเรียน ,กองออกแบบและตีราคาของจ้าง, สุดท้ายกองโรงงาน มีรองอำมาตร์ตรี นายเชื้อ (ต่อมาเป็นหลวงวิศาลศิลปกรรม)ทำหน้าที่ดูการทั่วไปหนึ่งในนั้นก็จะมีแผนกช่างถม (ปัจจุบันทางสาขาวิชายังคงมีการเรียนการสอนวิชาเครื่องถมอยู่) ในการดูแลเช่นกัน
ต่อมาเมื่อ ปี 2561 -2565 สมัยสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอเจ้าฟ้ากรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย (สมเด็จเจ้าฟ้าจุฑาธุชฯ) ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนเพาะช่าง ตลอดระยะเวลาที่ทรงบริหารโรงเรียนเพาะช่างอยู่นั้น กิจการของโรงเรียนได้มีความเจริญรุ่งเรือง เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางตั่งแต่พระมหากษัตริย์ลงมาจนถึงเจ้านายข้าราชการและบุคคลทั่วไป ตลอดจนชาวต่างชาติ จึงได้ทรงตั้งแผนกเพิ่มอีก 3 แผนก คือ แผนกช่างทอง แผนกช่างเจียรไนเพรชพลอยและแผนกทำบล๊อกสกรีน (ทางสาขาวิชาได้มีการเรียนการสอนวิชาเครื่องเงินเครื่องทองและวิชาเจียรไนซึ่งบรรจุลงในหลักสูตรจนถึงปัจจุบัน พ.ศ.2566) นอกจากนี้สมเด็จเจ้าฟ้าจุฑาธุชฯ ยังคงทดลองดัดแปลงเทคนิคเครื่องถมด้วยการกัดกรด จนมีชื่อเรียกทั่วไปว่าเครื่องถมจุฑาธุจนอก จากที่กล่าวมาเบื้องต้น พ.ศ.2465-2472 ก็มีแขนงวิชาที่เกี่ยวข้องเกิดขึ้นเช่น แขนงเครื่องเงิน (ขึ้นรูป ดุน สลัก ) แขนงช่างลงยา ต่อมา ปี พศ.2540 อาจารย์มานะ แก้วดี หัวหน้าแผนกวิชาเครื่องโลหะรูปพรรณช่วงเวลานั้นและอาจารย์มนตรี จันทพันธ์ ได้มีวิสัยทัศน์เพื่อพัฒนาแผนกวิชามีแนวคิดเปิดเป็นหลักสูตรต่อเนื่อง2ปีและ4ปีปริญญาตรี จนเป็นที่สำเร็จ
ด้วยกาลเวลาที่ผ่านมาตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันนับเวลาได้ 111 ปี (พ.ศ.2566) ทางสาขาวิชายังคงได้เก็บรักษาภูมิปัญญาเชิงช่างงานเครื่องโลหะรุปพรรณแบบดังเดิมไว้และยังคงมีปณิธานว่าจะดูแลวิชาเหล่านี้ไว้ไม่ให้สูญหายดำรงไว้ซึ่งเอกลักษณ์ของชาติ ควบคู่กับเทคโนโลยีที่มีในยุคปัจจุบัน เพิ่อให้งานศิลปะเครื่องโลหะรูปพรรณไทยอยู่คู่กับสังคมต่อไป
อาจารย์แผนกเครื่องโลหะ
1.อาจารย์ สะท้าน (จำนามสกุลไม่ได้)
2.อาจารย์ บัว (จำนามสกุลไม่ได้ เป็นอาจารย์จ้าง ชาวพม่า มีความเชี่ยวชาญงานสลักดุน)
3.อาจารย์ กลึง
4.อาจารย์ สุพัฒน์ มาลีพันธ์
5.อาจารย์ ปลอด เจียรศิริ มีความเชี่ยวชาญในงานขึ้รูป หลอมยาถม(หลังจากการเกษียณอายุราชการจากเพาะช่างท่าน ได้รับเชิญจากพระนางเจ้าราชินีในรัชกาลที่9 สอนและเป็นที่ปรึกษาในวังสวนจิตรลดาจนสิ้นอายุขัย )
6.อาจารย์พิเศษ (จำชื่อไม่ได้) ซึ่งจ้างมาจากร้านไทยนครเครื่องถม ซึ่งร้านไทยนครยังอยู่แถวๆวัดราชบูรณะ(วัดเลียบ)
7.อาจารย์ มานะ แก้วดี มีความเชี่ยวชาญในงานเขียนลวดลาย งานสลักดุน การขึ้รูปโลหะ
8.อาจารย์ ผศ.สนไชย ฤทธิ์โชติ มีความเชี่ยวชาญในงาน ฉลุลวดลาย(ตอนหลังได้ย้ายไปเป็นหัวหน้าแผนกไม้ไผ่ หวาย)
9.อาจารย์ วิมล ยุคเหล็ก มีความเชี่ยวชาญในงานกัดกรด งานฉลุลวดลาย
10.อาจารย์ ชูศักดิ์ เครือสุวรรณ มีความเชี่ยวชาญ ในงานสลักดุน พื้นฐานงานโลหะ)
11อาจารย์ มนตรี จันทพันธ์ มีความเชี่ยวชาญในการเขียนลวดลาย งานขึ้นรูป งานเครื่องถม งานสลักดุน}
12.อาจารย์ นภทร คงผอม(เสียชีวิตก่อนเวลาอันควร)มีความเชี่ยวชาญในงานเครื่องเงินเครื่องทอง งานควอทสปาร์ค
13.รศ.ดร.กาญจนา ชูครุวงศ์ ผู้เชี่ยวชาญในวิชาวัสดุและกระบวนการผลิต จาก มศว.ประสานมิตรอาจารย์พิเศษผู้มีความเชี่ยวชาญจากสถาบันและสถานประกอบการ
14.อาจารย์ฉลอง อาชวางกูร นักออกแบบ/ผู้ประกอบการ
15.อาจารย์ เสกสรร ทองคำ นักออกแบบ
16.อาจารย์ อดุลย์ เลิศพรรณทิลา(ตรึกตรอง)กิจการส่วนตัว ความเชี่ยวชาญ งานสลักดุน งานเครื่องเงินเครื่องทอง เครื่องถม
17.อาจารย์เจตมนต์ จันทพันธ์ ทำกิจการส่วนตัว มีความเชี่ยวชาญในงาน แม่พิมพ์และการหล่อ
18.อาจารย์ ยงยุทธิ์ ผันแปรจิตร์ จาก มศว.ประสานมิตร มีความเชี่ยวชาญในงาน การชุบเคลือบผิวและการลงยา วัสดุและกระบานการผลิต
➡ หลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องประดับอัญมณี และโลหะรูปพรรณ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2561) …อ่านต่อ
➡ หลักสูตรศิลปบัณฑิต สาขาวิชาเครื่องประดับอัญมณี และโลหะรูปพรรณ (หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ.2566) …อ่านต่อ
Metalwork-and-Jewelry-66